Ostatnia aktualizacja: 24.11.2014 r., godz. 14:25  Ilość wizyt w ciągu ostatnich 30 dni - 345.104
BOK tel. 95 720 85 40, Formularz kontaktowy
użytkownik
hasło
Wyszukiwarka
Uwzględnij roczniki: 2010 2011 2012 2013 2014
 
III.ZAGADNIENIA OPRACOWANE KOMPLEKSOWO
A A A  
otwórz artykuł w nowym oknie drukuj artykuł poprzedni temat   powrót do spisu tematów Zagadnienia opracowane kompleksowo - sgk.gofin.pl   następny temat

Przekazanie składnika majątku z działalności na cele osobiste

1) Osoba fizyczna, prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, zamierza przekazać na potrzeby osobiste środki trwałe (maszynę i samochód „z kratką”). Czy niezamortyzowaną wartość ww. środków trwałych można zaliczyć do kosztów podatkowych?

Nie. Wycofanie środka trwałego z działalności nie jest przesłanką umożliwiającą zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej wartości środka trwałego.

Nie ma przeszkód, aby osoba fizyczna, prowadząca działalność gospodarczą, wycofała z tej działalności środek trwały i przekazała go na potrzeby osobiste. Powoduje to konieczność wykreślenia składnika majątku z ewidencji środków trwałych i zaprzestania dokonywania dalszych odpisów amortyzacyjnych (ostatni taki odpis dokonywany jest w miesiącu wycofania środka trwałego z działalności).

Na gruncie ustaw o podatku dochodowym, niezamortyzowana wartość środka trwałego może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej w przypadku:

  • odpłatnego zbycia środka trwałego (art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o PDOF i odpowiednio art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o PDOP),

  • poniesienia straty w środku trwałym (na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy o PDOF i odpowiednio art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy o PDOP),

  • powstania straty będącej wynikiem likwidacji nie w pełni umorzonego środka trwałego, o ile środek ten nie utracił przydatności gospodarczej na skutek zmiany rodzaju działalności (art. 23 ust. 1 pkt 6 ustawy o PDOF i odpowiednio art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o PDOP).

Wycofanie środka trwałego z działalności i przekazanie go na cele osobiste nie jest żadną z powyższych okoliczności, wobec tego podatnik nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej wartości środka trwałego.

2) Przy nabyciu środków trwałych (maszyny i samochodu z „kratką”) podatnik odliczył VAT. Czy przekazanie ww. środków trwałych na potrzeby osobiste należy na gruncie VAT traktować jako dostawę towarów i opodatkować?

Za dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu VAT, uważa się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika, jeżeli przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części (art. 7 ust. 2 ustawy o VAT).

Skoro podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia VAT przy nabyciu środków trwałych, to przekazując je na cele osobiste, jest on zobowiązany wykazać VAT należny od tego przekazania.

Ponieważ jednak w pytaniu wskazano, że podatnik zamierza przekazać na potrzeby osobiste samochód „z kratką”, warto znaczyć, że od 1 stycznia 2011 r. przysługuje jedynie ograniczone prawo do odliczenia VAT od zakupu takiego pojazdu (60% kwoty podatku wykazanej w fakturze, nie więcej niż 6.000 zł), a przekazanie tego pojazdu na cele osobiste po przynajmniej półrocznym okresie jego używania (licząc od dnia nabycia prawa do rozporządzania samochodem jak właściciel, np. od zakupu) jest zwolnione z VAT na podstawie § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 grudnia 2010 r. w sprawie VAT. Oznacza to, że przekazując na potrzeby osobiste taki samochód, nie będzie obowiązku wykazania VAT należnego.

Jednak w omawianej sprawie powyższe regulacje nie będą miały zastosowania, gdyż jak zaznaczono w pytaniu - przy zakupie tego pojazdu odliczono cały VAT (a nie jedynie 60% kwoty wykazanej w fakturze, nie więcej niż 6.000 zł).

Zaznaczamy, że pełne prawo do odliczenia VAT od zakupu samochodu „z kratką” wynikało wprost z ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do 31 czerwca 2004 r. Wówczas bowiem nie można było odliczać VAT jedynie od samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych o ładowności do 500 kg. W praktyce ograniczenie to nie dotyczyło samochodów „z kratką”, które posiadały homologację ciężarową i miały ładowność powyżej 500 kg. Wprawdzie od 1 maja 2004 r. prawo do odliczenia VAT od ww. pojazdów zostało ograniczone, lecz ETS w wyroku z 22 grudnia 2008 r. w sprawie C-414/07 zakwestionował wprowadzenie ograniczeń w tym zakresie. W konsekwencji powodowało to, że podatnicy nadal (do 31 grudnia 2010 r.) mogli odliczać cały VAT od zakupu samochodów „z kratką” (a jeżeli przy zakupie zastosowali ograniczenie w odliczeniu VAT, mogli składać korekty deklaracji VAT i ubiegać się o zwrot podatku). Z tym że wywołało to następujący skutek podatkowy - skoro podatnik odliczył cały VAT od zakupu samochodu „z kratką”, sprzedaż tego pojazdu (lub przekazanie na cele osobiste) zobowiązuje do wykazania VAT należnego (nie jest możliwe zastosowanie zwolnienia z VAT na podstawie ww. przepisu rozporządzenia w sprawie VAT, ani na podstawie żadnego innego przepisu).

Podstawą opodatkowania przekazania towaru (tu: maszyny i samochodu) na cele osobiste jest - zgodnie z art. 29 ust. 10 ustawy o VAT - jego cena nabycia (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie przekazania tych towarów. Wprawdzie przepis ten jest nieprecyzyjny, lecz organy podatkowe wyjaśniają, że podstawą opodatkowania nieodpłatnego przekazania towaru powinna być cena rynkowa netto. Tak uznał przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie (interpretacje indywidualne z 8 grudnia 2010 r., nr IPPP2/443-741/10-4/AO i z 1 grudnia 2010 r., nr IPPP1/443-888/10-4/AW), a także Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy (interpretacja indywidualna z 16 sierpnia 2010 r., nr ITPP2/443-476/10/AF). W tej ostatniej interpretacji uznano:

„(…) Z cyt. powyżej przepisów (art. 29 ust. 10 ustawy o VAT - przyp. red.) wynika, iż podstawą opodatkowania jest cena nabycia lub koszt wytworzenia towaru określone w momencie dostawy towaru, tj. w momencie jego przekazania. Oznacza to, że podstawą opodatkowania jest wprawdzie cena nabycia lub koszt wytworzenia towaru, lecz skorygowana na dzień, w którym dochodzi do nieodpłatnego przekazania przedmiotowych towarów, czyli wartość rynkowa. (…)”

Ustalając cenę rynkową towaru należy określić, w jakiej ewentualnie cenie towar ten można byłoby sprzedać. W przypadku samochodu może to być średnia cena podobnego samochodu w komisach samochodowych lub cena giełdowa (tj. samochodu tej samej marki, o podobnym przebiegu i wyposażeniu, z uwzględnieniem jego stanu technicznego, itp.). W celu potwierdzenia ustalonej ceny rynkowej, będącej podstawą opodatkowania VAT, w celach dowodowych warto zebrać dokumenty, które cenę tę potwierdzają (np. wydruk komputerowy - jeżeli oferta dostępna jest w Internecie).
 

Przykład

Podatnik zamierza przekazać samochód na cele prywatne. Ponieważ przy jego zakupie odliczono cały VAT, przekazanie to należy opodatkować.

Z ofert dostępnych na stronach internetowych wynika, że cena rynkowa netto podobnego pojazdu wynosi średnio 15.000 zł. Wartość ta będzie podstawą opodatkowania przekazania ww. pojazdu na cele osobiste. VAT należny wyniesie zatem:

15.000 zł x 23% = 3.450 zł.

Dodajmy, że przekazanie na cele osobiste środka trwałego, przy nabyciu którego przysługiwało prawo do odliczenia VAT, powinno zostać udokumentowane fakturą wewnętrzną.

3) Jak ująć w księgach rachunkowych wycofanie środka trwałego z działalności gospodarczej?

Wycofanie nie w pełni zamortyzowanego środka trwałego (maszyny) z działalności gospodarczej, w celu przekazania go na potrzeby osobiste właściciela, może zostać ujęte w księgach rachunkowych zapisem (np. na podstawie dowodu LT):
 

   1. Dotychczasowe umorzenie środka trwałego:

        - Wn konto 07 „Odpisy umorzeniowe środków trwałych”,
        - Ma konto 01 „Środki trwałe”.

   2. Nieumorzona wartość środka trwałego:

        - Wn konto 24 „Rozrachunki z właścicielem”,
        - Ma konto 01 „Środki trwałe”.

   3. Zmniejszenie kapitału właściciela:

        - Wn konto 80 „Kapitał właściciela”,
        - Ma konto 24 „Rozrachunki z właścicielem”.

Gdyby wycofany z działalności środek trwały został uprzednio całkowicie zamortyzowany, wówczas jego wyksięgowanie z ksiąg rachunkowych mogłoby przebiegać zapisem:
 

        - Wn konto 07 „Odpisy umorzeniowe środków trwałych”,
        - Ma konto 01 „Środki trwałe”.

Faktura wewnętrzna, wystawiona w celu wykazania VAT należnego z tytułu przekazania środka trwałego na cele prywatne, może zostać zaewidencjonowana:
 

        - Wn konto 76-1 „Pozostałe koszty operacyjne”,
        - Ma konto 22 „Rozrachunki z urzędem skarbowym z tytułu VAT należnego”.


 
III.ZAGADNIENIA OPRACOWANE KOMPLEKSOWO
A A A  
otwórz artykuł w nowym oknie drukuj artykuł poprzedni temat   powrót do spisu tematów Zagadnienia opracowane kompleksowo - sgk.gofin.pl   następny temat

Sklep internetowy - sklep.gofin.plSklep internetowy - sklep.gofin.pl

Wydawnictwo Podatkowe GOFIN sp. z o.o., ul. Owocowa 8, 66-400 Gorzów Wlkp., tel. 95 720 85 40, faks 95 720 85 60